Om å skyte hakkespetter

Ulike samfunn har i tid og rom laga sine moralske system. Eg veit ikkje, men trur at det er viktig at me held kontakten med naturen ved på ordentleg å vera ein del av han.
04. september 2020

DET spelar inga rolle for hakkespett- eller svarttrastbestandar om fåtalege kyrkjetenarar eller trastejegarar får skyta so mange som dei klarar. Svarttrast og hakkespetter er freda fordi me ikkje likar at nokon skyt dei, ikkje fordi skyting er noko problem for artene.

Eg trur at me ikkje likar naturen – at naturen er so slem. Og me likar enno mindre at mennesket er ein del av naturen. Me ser ikkje millionane som døyr kvart år, me ser individet som kyrkjetenaren skyt.

Kjære leser!

For å lese flere saker må du være innlogget som medlem av Norges Jeger- og Fiskerforbund.

Siste fra Meninger

Leder:

Den verdifulle frivilligheten

De bygger skytebaner og kultiverer gytebekker, stiller opp som banevakter og arrangerer et vell av kurs og aktiviteter for store og små. På fritida.
Leserinnlegg:

Jakt eller slakt?

Termisk teknologi er skogens ekkolodd. Men er det jakt eller slakt? Har vi ikkje eit etisk ansvar for å sette grenser for vår jaktutøving? Og korleis vil ein stadig meir urban opinion stille seg til jakt der-som viltet reduseres til «fiendar», spør artikkelforfattaren.
Forslaget om å skyte ut en lokal stamme av en fredet art, er en særdeles dårlig prosjektplan, skriver innsenderen. Foto: Dgwildlife/iStockphoto
Debatt:

– Problematisk ørneprosjekt

Naturen har det best med en balanse mellom byttedyr og og rovdyr, skriver Ola Myklebost.

På forsiden nå